Over mij

Als klein meisje was mijn favoriete outfit het zusterpak, waarbij ik ervoor zorgde dat mijn knuffels hun prikjes kregen en ik de hartslag en bloeddruk van mijn vader het liefst wilde opmeten. Het was dan ook niet gek dat ik van kinds af aan riep dat ik wilde zorgen voor anderen. 

Waar mijn keuze door de jaren heen als kind en puber veranderde van dierenarts naar apothekersassistent en fysiotherapeut kwam ik uiteindelijk als 18 jarige meid uit bij de HBO-V, de opleiding om jezelf tot verpleegkundige te ontwikkelen. 

In de jaren vanaf mijn 18e heb ik in vele verschillende facetten mogen werken; in het ziekenhuis, in verzorgings- en verpleeghuizen en uiteindelijk in de wijk. Daar waar mijn hart ligt. 

Het werken met verschillende generaties, het generalistische stuk, de diversiteit in cultuur, etniciteit, achtergrond en verleden triggeren mij dagelijks om het beste uit mijzelf te halen en daarmee de best mogelijke zorg te verlenen aan mijn cliënten. 

Doordat de wijk mij zo heeft gepakt, heb ik besloten om doorgaans de jaren een aantal post-bachelors te volgen om nog beter aan te kunnen sluiten bij de diverse patiënt-categorieën. Denk hierbij aan een post-bachelor casemanagement dementie en een verdieping als wijkverpleegkundige. Dit maakt dat mijn klinische blik duidelijk aanwezig is en ik de kleinste signalen, verbaal en non-verbaal kan oppikken waarna samen met de client en/of dienst familie de juiste acties kan uitzetten.  Dit doe ik aan de hand van evidence based practise en aan de hand van de behoeften van de client. 

Zorgen doen we namelijk samen.